Müzisyen ve oyuncuların bunu yapmalarına zaten alışığız. Ama bir yönetmenin, bir marka ile işbirliği içine girmesi her gün karşılaştığımız bir durum değil. Üstelik bu yönetmen oldukça zeki ve modaya düşkün Sofia Coppola! Geçen sene Venedik Film Festivalinde çalışmalarının bir kısmına çoktan başlamış olan Sofia, Louis Vuitton'un stüdyo tasarım direktörü Julie De Libran ile yeniden bir araya geldi ve, bu kez bütün bir Resort 2012 çizgisini yaratmak içindi.




"O'na yeni bir gardolap istediğimi söyledim," diyor Sofia. "Fikrimi belirtmekten mutluyum, bunu veya şunu isterdim diyebiliyorum." Ve eminiz ki koleksiyon, o baskın vintage temasıyla beraber Sofia'yı fazlasıyla içinde barındırıyor. 60 ve 70'lere kulak veren pek çok parça görüyoruz; kısa tunik kesimli elbiseler, denizci baskılı pijama-pantolonlar, yüksek belli deri ve yün kapitone etekler, düz bilekte biten pantolonlar ve diğer herşey yönetmenin kendi dolabından çıkmış gibi.



"Zahmetsiz, günlük bir şıklığı var," diyor Julie, Sofia'nın stili hakkında. "Bu insanların giymek istedikleri şey."

fotoğrafların büyük halleri için, üzerlerine tıklayın.

Tam bir haftadır Chanel'in 2.55i ile ilgili bir post hazırlamaya çalışıyorum. Aslında yazının büyük bir kısmı hazır ama mailimde biriken 330dan fazla posta ile birleştirirsek hiçbirşeye vakit bulamadığımı sanırım açıklamış olurum. Bugüne kadar kendimden çok fazla bahsetmemiş olmama rağmen pek çoğunuz son 3 senedir İtalya'nın Napoli kentinde yaşadığımı biliyorsunuz. Ancak burdaki zamanımız sona ermek üzere. 2 ay kadar sonra Türkiye'ye kesin dönüş yapıyoruz. Bu nedenle evin her yanı koli ve kaldırılmayı bekleyen eşyalarla dolu..

Ben mi ne yapıyorum? Bir bahar yorgunluğudur aldı başını gidiyor. Üzerine bir de kucağımdan düşürmediğim laptopumu (kocamın deyimiyle bir teknoloji düşmanı olarak) her elektrikli aleti bozduğum gibi bozdum. Şuanda yazdığım bilgisayar ise malesef mac, ve ben henüz tuşların yerine bile alışamadım. Durum böyle olunca yazılar da her zamanki tembelliğimden nasibimi aldı..

Ama beni koltuktan kaldırıp masa başına oturtacak harika bir editorialle karşılaştım. Sanat, fotoğraf ve modanın yaratıcılıkla buluştuğu her alanda ben varım. En iyi editorialleri sizlerle buluşturmak adına binlerce fotoğraf tararken, karşıma bu seri çıktı. Ve gerçekten son zamanların en iyisi diyebilirim.

How To Spend It adlı dergi için fotoğraf ve stylingini üstlenen Damian Foxe; Anything But A Wallflower editoriali ile adeta beni büyüledi. Sizlerin de beğeneceğine inanıyorum..

Uzun zamandir internetsiz, esyasiz, kiyafetsiz ve butun bunlardan aslinda cok daha onemlisi evsiz bir bicimde hayatimizi idame ettirmeye calisiyoruz. Ve malesef bir sure daha boyle devam edecek olan zaman dilimi icerisinde, kendim ne biliyorsam sizlerle de onu paylasmaya gayret ediyorum. Butun bu sancili tasinma donemi, ve elime gecirdigim her turlu bilgiyi Twitter'dan takip edebilirsiniz :)

Simdi kisa kisa bu yakinlardaki sanat etkinliklerinden ve gelismelerden bahsetmek istiyorum. (Ingilizce karekterleri mazur gorunuz :))



Bienal Basliyor

Istanbul'un yuz aklarindan Uluslararasi Istanbul Bienali'nin bu sene 12.'si duzenleniyor. Kuratorlugunu Adriano Pedrosa ve Jens Hoffmann'in yaptigi bienal, Kubali-Amerikali sanatci Felix Gonzalez-Torres'e bir saygi durusu niteliginde. 12. Istanbul Bienali 17 Eylul'de basliyor. Ustelik ogrenciler icin ucretsiz. Sakin kacirmayin.


Caz Havasi

Akbank 21. Caz Festivali, 21. yilinda yine dopdolu. Bu yil 13 Ekim - 3 Kasim tarihlerinde dunyaca unlu caz sanatcilarini ulkemizde agirlayacak olan festivali mutlaka takibe alin.


Guzel Haber

Son yillarin en onemli ve en etkili sanat etkinliklerinden biri olan ve dunyanin on farkli sehrinde duzenlenen Affordable Art Fair (AAF), New York ayaginda Asli Kutluay'i agirliyor.


Dogumunun 111. Yilinda

Ciragan Palace Kempinski Sanat Galerisi, 15 Eylul - 25 Ekim tarihleri arasinda, ilk Turk kadin opera sanatcisi, soprano, ressam ve tiyatrocu Semiha Berksoy sergisine ev sahipligi yapiyor.







via house beautiful

Sandığımdan, beklediğimden ve hazırlandığımdan daha zor ve sancılı süren taşınma sürecinde hala göçebeleri oynuyoruz. İnternet bulabilmek adına saatlerce park yeri arayıp starbucksta gereksiz kahveler tüketiyoruz. Haliyle bırakın bloga birşeyler yazabilmeyi, kiralık ev ilanlarına bile bakamıyorduk..

Her neyse.. Sonunda evimizi tuttuk, bilenler bilmeyenlere anlatsın artık Napoli'de değil yurdum Ankara'sında yaşıyoruz. Yani... umarım yaşayacağız, eğer evimizdeki kiracılar söz verdikleri gibi cuma günü çıkarlarsa..

Evi tutunca sandık ki herşey bitti, üzerimizden yük kalktı. Bir saldık kendimizi tarifi mümkün değil. Ama sevgili Bey'im halen işe başlamamışken bu vakitten faydalanıp ramazan günü Siteler denen mobilya kentinde kendimizi koca 5 gün boyunca kaybettik.. Kendimize geldiğimizde sanılanın aksine Tepe Home'dan salonumuza harika mobilyalar almıştık. Hazır sırası gelmişken 4 gün üst üste benim kararsızlıklarıma katlanan sevgili danışmanımız Emine'ye de selam yollamak istiyorum :)

İlerleyen günlerde unutmaya yüz tuttuğumuz Türk sistemine ayak uydurup; internet, su, elektrik ve doğal yaşam habitatımızı kurduğumuzda aynen kaldığım yerden bloglamaya ve size gerekli gereksiz herşeyi anlatmaya (evimin her köşesi dahil) devam edeceğim. Ne de olsa artık Türkiye'deyim. Sizlere ve her türlü gerçek gelişmelere daha yakınım.

Simdilik size sadece sevgilerimi gönderiyorum, moda haftaları falan hak getire.. Bir bavul eşyayla paçozların kraliçesi olarak dolaşıyorum. Eğer beni bir yerlerde görecek olursanız lütfen tanımamazlıktan gelin :)